سیستم کنترل توزیع شده (DCS) یک سیستم کنترل خودکار مبتنی بر ریزپردازنده ها است که از یک تابع کنترل توزیع شده و نمایشگر متمرکز و طراحی عملیات استفاده می کند. همچنین به عنوان یک سیستم کنترل توزیع شده شناخته می شود.
معماری اصلی آن شامل یک سطح کنترل فرآیند و یک سطح نظارت بر فرآیند است. سخت افزار متشکل از ایستگاه های کنترل میدانی، ایستگاه های اپراتور و ایستگاه های مهندسی است که از طریق یک ساختار سلسله مراتبی، خطر توزیع شده و مدیریت متمرکز را به دست می آورند.
این سیستم به طور گسترده در صنایع برق، متالورژی و پتروشیمی با ضریب نفوذ بیش از 95 درصد استفاده می شود. در سال 2024، اندازه بازار به 14.8 میلیارد یوان رسید، با نرخ تولید داخلی بیش از 45٪، و شرکت های داخلی 40.4٪ از سهم بازار در بخش پتروشیمی را در اختیار دارند.
DCS معمولاً یک ساختار سلسله مراتبی را اتخاذ می کند که هر سطح از چندین زیر سیستم تشکیل شده است. هر زیرسیستم به چندین هدف محدود خاص دست می یابد و یک ساختار هرمی را تشکیل می دهد.
قابلیت اطمینان مایه حیات توسعه DCS است. اطمینان از قابلیت اطمینان بالا در DCS در درجه اول شامل سه معیار است: اول، کاربرد گسترده سخت افزارهای بسیار قابل اعتماد و فرآیندهای تولید. دوم، پذیرش گسترده فناوری افزونگی. و سوم، پیاده سازی گسترده-فناوری تحمل پذیر خطا، تشخیص خود خطا-و فناوری پردازش خودکار در طراحی نرم افزار. اکثر سیستم های کنترل توزیع شده امروزه دارای MTBF ده ها هزار یا حتی صدها هزار ساعت هستند.

