هنگامی که حجم زیادی از اطلاعات میدانی مستقیماً از ابزارهای هوشمند یا از طریق فیلدباس وارد سیستم کنترل رایانه می شود، موضوع اشتراک گذاری و تعامل با این اطلاعات میدانی برای برنامه های رایانه ای داخلی مطرح می شود. به دلیل عدم وجود یک استاندارد اتصال یکپارچه، نرم افزار کنترل صنعتی اغلب نیاز به توسعه درایورهای اختصاصی برای دستگاه های سخت افزاری دارد. این بدان معنی است که پس از ارتقاء سخت افزار، درایورهای مربوطه باید اصلاح شوند و هزینه های نگهداری سیستم افزایش می یابد. حتی اگر سیستم SCADA در رایانه دارای درایور مستقل خود باشد، دسترسی همزمان به همان دستگاه به طور کلی مجاز نیست، در غیر این صورت به راحتی می تواند باعث خرابی سیستم شود. بنابراین، لایه کنترل میدان، به عنوان لایه پایینی کل سیستم اطلاعاتی شرکت، باید با لایه مدیریت فرآیند و لایه تصمیمگیری{4}}تجاری یکپارچه شود. این همچنین این سؤال را ایجاد می کند که چگونه رایانه نظارتی می تواند با رایانه های دیگر ارتباط برقرار کرده و اطلاعات را انتقال دهد. از آنجایی که سیستمهای کنترل اغلب سیستمهای اختصاصی هستند که توسط سازندگان مختلف توسعه یافتهاند، سازگاری ضعیفی دارند و رابطهای ارتباطی مؤثری با نرمافزار مدیریت کسبوکار{7} سطح بالاتر ندارند. بنابراین، مسائل استانداردسازی ارتباطات به یک گلوگاه تبدیل شده است که سیستم کنترل را از شکستن مشکل "سیلوی اطلاعات" محدود می کند.
ظهور OPC (OLE برای کنترل فرآیند) مجموعه ای از مشخصات رابط ارتباطی را ایجاد کرد که الزامات کنترل صنعتی را برآورده می کند. این نرم افزار کنترل را قادر می سازد تا به طور موثر و پایدار به داده ها از دستگاه های سخت افزاری دسترسی داشته باشد و به نرم افزارهای کاربردی اجازه می دهد تا به طور انعطاف پذیر اطلاعات را مبادله کنند و قابلیت همکاری و سازگاری سیستم های کنترل را تا حد زیادی بهبود بخشد.
از منظر نرم افزاری، OPC را می توان به عنوان یک «گذرگاه نرم افزاری» استاندارد در نظر گرفت. اول، یک کانال استاندارد برای انتقال{1} زمان واقعی داده بین برنامه های مختلف (حتی بین برنامه های کاربردی در ایستگاه های کاری مختلف که از طریق یک شبکه متصل هستند) فراهم می کند. دوم، قالبی را برای انتقال و مبادله در کانال تعریف می کند تا نیازهای کنترل فرآیند را برآورده کند. معماری استاندارد OPC یک مدل مشتری/سرور است که نرمافزار را به سرورهای OPC و کلاینتهای OPC تقسیم میکند. سرور OPC رابط استاندارد دسترسی به داده های OPC را فراهم می کند. مشتریان OPC از طریق این رابط استاندارد به داده های OPC دسترسی دارند.
نرم افزاری که با استفاده از استاندارد OPC توسعه یافته است، قابلیت همکاری قوی دارد، زیرا مبتنی بر استانداردهای داده و رابط مشترک است. این امر از اهمیت عملی زیادی در زمینه کنترل صنعتی برخوردار است. سرورهای OPC می توانند توسط فروشندگان مختلف ارائه شوند و کد آنها جزئیات نحوه دسترسی سرور به دستگاه های فیزیکی و پردازش داده ها را تعیین می کند. با این حال، همه اینها برای مشتریان OPC شفاف است. آنها فقط باید همان مشخصات یا روش ها را برای خواندن داده ها از سرور دنبال کنند. به طور مشابه، فروشندگان نرم افزار فقط باید یک رابط OPC به نرم افزار خود اضافه کنند تا داده ها را از سرور OPC بدون نگرانی در مورد جزئیات اساسی بازیابی کنند. از طریق رابط OPC، مشتریان OPC می توانند به یک یا چند سرور مختلف OPC متصل شوند. به طور همزمان، یک سرور OPC میتواند به چندین مشتری متصل شود و یک رابطه-به-بسیاری تشکیل دهد. هر محصولی که از OPC پشتیبانی میکند میتواند به یکپارچگی یکپارچه با سیستم دست یابد. از آنجایی که فناوری OPC مبتنی بر DCOM است، برنامههای مشتری و سرورها میتوانند بین میزبانهای مختلف توزیع شوند و یک سیستم نظارتی شبکهای را تشکیل دهند.
توسعه و کاربرد فناوری OPC مزایای قابل توجهی را هم برای فروشندگان و هم برای کاربران نهایی به همراه دارد. اول، فناوری OPC به طور موثر سخت افزار و نرم افزار کاربردی را از هم جدا می کند. تولیدکنندگان سختافزار فقط باید یک مجموعه از اجزای نرمافزاری را تهیه کنند که همه مشتریان OPC میتوانند از آن استفاده کنند و نیاز به توسعه درایور اضافی را از بین ببرند. پس از ارتقاء سخت افزار، فقط رابط ورودی/خروجی جانبی OPC{3}}به اصلاح نیاز دارد. برنامه مشتری بدون تغییر باقی می ماند. دوم، نرم افزار کنترل صنعتی تنها نیاز به توسعه یک رابط OPC برای دسترسی و کارکرد دستگاه های تولید کنندگان سخت افزارهای مختلف به صورت یکپارچه دارد. این به فروشندگان سخت افزار و نرم افزار اجازه می دهد تا به جای مسائل سازگاری، بر اجزای اصلی خود تمرکز کنند.
برای کاربران نهایی، مبتنی بر قابلیت همکاری اولیه، سیستم نسل بعدی-همکاری هوشمند را بیشتر ممکن میسازد، انعطافپذیری بیشتری در انتخاب و جایگزینی سختافزار و نرمافزار فراهم میکند، و یکپارچهسازی سیستمهای ناهمگن کامپیوتری را ساده میکند. کاربران میتوانند روی عملکرد کلی سیستم و برنامههای کاربردی تمرکز کنند، که به کاهش هزینهها نیز منجر میشود.
سرورهای OPC، با به کارگیری یک استاندارد یکپارچه در سیستم کنترل زیربنایی، اتصال مؤثر بین برنامهها و دستگاههای میدانی را امکانپذیر میسازند و نقش پل ارتباطی مهمی را ایفا میکنند. آنها همچنین ادغام لایههای کنترل میدان سازمانی، لایههای مدیریت فرآیند تولید و لایههای تصمیمگیری عملیاتی{1}}را تسهیل میکنند.

